Tag: actualiteit (page 1 of 2)

Voetbalflarfen

Nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen: wat jammer dat het EK voetbal is afgelopen! Ik heb maar liefst dertien wedstrijden gekeken, voor de mensen die mij kennen is dat groot nieuws. En nee, ik ben niet opeens geïnteresseerd in het spel, maar wel in de taal. Ik ben verslaafd geraakt aan het ‘voetbalflarfen’: gedichten maken, gebruik makend van de teksten van de commentator. Afgelopen jaar heb ik hele fijne schrijfworkshops gevolgd van De man met de pen en van Kila van der Starre. Deze twee hebben hun krachten gebundeld en iedereen opgeroepen om een voetbalflarf te maken.

Voetbalflarf EK2021

De spelregels zijn simpel:

  1. Je schrijft een gedicht dat enkel bestaat uit zinnen en zinsdelen die de voetbalcommentator uitspreekt
  2. Je mag dus niets zelf toevoegen 
  3. Je mag wel knippen, plakken en schuiven 
  4. Je mag zelf weten op welke zender je kijkt 
Voetbalflarf EK2021

Mijn allereerste voetbalflarf (hierboven) werd door Francis Broekhuijsen voorgelezen op Sublime Smooth op 18&19 juni. Luister vanaf minuut 11:30.

En worden dat dan gedichten over voetbal? Nee! Bijna niet. Ze gaan over daten, over paniek, over vriendschap. Lees al mijn voetbalflarfs op mijn pagina (di)verse gedichten.

Voetbalflarf EK2021
Voetbalflarf EK2021
Voetbalflarf EK2021

Experimenteren

Experimenten voer je uit in duplo – in tweevoud – om het toeval uit te schakelen. Mijn experimenten voer ik uit met dichtvormen van Drs. P, de alias van Heinz Polzer. Hij verdient minimaal een blog, maar deze week blijft de ode beperkt tot het delen van de resultaten van de experimenten. Twee resultaten van twee experimenten wel te verstaan!

Het eerste experiment was de 3×3+2 gedicht – ook wel het ‘onzijn‘ genoemd. Een strak geschakeld rijmschema.

Dit weekend heb ik me (eindelijk) gewaagd aan de Ollekebolleke. Deze dichtvorm heb ik eerder al genoemd. Deze vorm wordt wat vaker gebruikt dan het onzijn. Zo zijn er fantastische voorbeelden te vinden, bijvoorbeeld die van Thijs en Inge. Mijn ollekebollekes:

De panda en de pandemie

Er is een wereldwijde pandemie. Dat klinkt als een oosters gerecht – en zo is het mogelijk wel ontstaan – maar het is niet onschuldig. COVID-19, of coronavirus zoals het hardnekkig genoemd blijft worden, grijpt wereldwijd om zich heen. Overal is in de eerste fase exponentiële groei van het aantal zieken en doden geconstateerd. De meeste maatregelen zijn gericht op ‘flatten the curve‘ – niet gericht op het voorkomen, maar op het spreiden van de ziektegevallen in tijd.

Wekenlang leek het coronanieuws het enige te zijn wat gedeeld werd. Teletekstpagina 101 stond van boven tot onder gevuld met coronanieuws, in de krant kwam pas op pagina 12 het eerste nieuws dat niets te maken leek te hebben met het virus en het achtuurjournaal kwam soms helemaal niet met andere onderwerpen. Terwijl de nieuwswaarde van de meeste berichten twijfelachtig is.

Er was één uitzondering. En niet alleen in het jeugdjournaal, maar in alle media: de zwangere reuzenpanda in Ouwehands Dierenpark in Rhenen.
In januari kwamen de expliciete filmpjes van de parende panda’s. Daar was wel wat moeite voor nodig geweest: veel tijd, veel geduld, maar ook pandaporno om ze aan te moedigen. Pandaporno… ook Youp van ’t Hek vond het een intrigerend woord!

Pandaseks is namelijk iets bijzonders. Niet de daad zelf, maar de frequentie van het geheel. Panda’s zijn heel kritisch in hun partnerkeuze en vrijen niet vrijwillig lijkt het. Niet voor niets wordt in studentenkringen gesproken over pandapunten. Nou ja, in ieder geval werd dat in mijn studententijd gebruikt om aan te duiden dat iemand al geruime tijd geen seks had gehad. De Speld kwam in het begin van de Coronacrisis dan ook met een prachtig nepnieuws-bericht: “Kabinet komt studenten tegemoet: telling van pandapunten tijdelijk versoepeld“. Hierdoor krijg je niet een pandapunt per seksloze maand, maar een per twee seksloze maanden. Een heerlijk kulbericht natuurlijk, maar tegelijkertijd is daten in tijden van Corona vrijwel onmogelijk. Anderhalve meter afstand is prima voor een eerste afspraak, maar de meeste relaties hebben wat meer toenadering nodig. Het lelijke woord ‘huidhonger’ is niet voor niets bedacht. En het is nog niet zo dat de coronatest al in het SOA-testpakket zit.

In april kwam het woord kraamhol opeens in het nieuws. Panda Wu Wen zou zich hebben verstopt in de kamer waar ze ongestoord zwanger kan zijn. Daar werd direct in een disclaimer bij vermeld dat dit nog niet betekent dat ze ook daadwerkelijk zwanger is. Toch werd dit pandanieuws breed uitgemeten. Het ontlokte Serge en mij deze limerick:

En toen bracht de dierentuin HET pandanieuws tussen het pandemienieuws naar buiten op zaterdag 2 mei: er is een pandababy! Op schimmige beelden is een klein frummeltje in de bek van de pandabeer te zien. Beelden van andere jonkies laten zien dat een pandababy een verrassend klein, weerloos wezentje is, dat een beetje lijkt op Pinky (de zeester in Spongebob verhalen).

Het geslacht is nog onbekend, dus er is ook nog geen naam. Maar ik verwacht geen Klaas of Margreet – de babypanda is namelijk Chinees en gaat over vier jaar naar een andere locatie in dit wereldwijde fokprogramma. Een programma dat probeert de Reuzenpanda van uitsterven te behoeden door de panda’s over de wereld te verdelen.

Wel een heel interessant verdienmodel hebben de Chinezen bedacht: je moet veel geld betalen om de panda’s te mogen leasen, doel is zoveel mogelijk nakomelingen produceren, die dan eigendom van China zijn en na 15 jaar moeten de panda’s weer terug naar China. Het Jeugdjournaal legt het helder uit. En Ouwehands Dierenpark heeft ooit berekend dat die kosten opwegen tegen de extra bezoekers en landelijke aandacht. En hoewel je nu niet naar de dierentuin kan, presteren ze inderdaad veelvuldig in het nieuws te zijn en introduceren ze nieuwe woorden als pandaporno en kraamhol.

Pandanieuws tijdens een pandemie: ik vind het welkom komkommernieuws in tijden van corona.

« Oudere berichten

© 2024 opmerkdingen

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑